Het werken met Debora

Vorig schooljaar was een bijzonder pittig jaar waarin problemen tussen leerkrachten en problemen in groepen veel aandacht vroegen. En iedereen had wel een mening over hoe het allemaal had kunnen gebeuren en wat er had moeten gebeuren enz. Ik voelde me op een bepaald moment niet meer blij en vrolijk en was de richting kwijt waarin ik verder moest gaan.

Via een andere school kwam ik in aanraking met Debora en tijdens het intakegesprek was er duidelijk een klik. Debora kan namelijk goed luisteren maar heeft ook humor. Ze kan doorvragen naar onderliggende problematiek maar schiet ook in de lach als daar aanleiding voor is. En dat is prettig, niet alles is zwaar, er is altijd iets luchtigs ook. Debora doet haar werk niet zonder aanraken. En ik heb gemerkt dat bijvoorbeeld het trommelen op je rug gevoelens losmaakt waarvan ik niet wist dat ze er waren. Maar emoties komen makkelijk naar boven en je kunt ze ‘wegzetten’ door er op een bepaalde manier mee om te gaan: Debora gaf die manier aan. Daarbij heb ik geleerd om weer te  ‘aarden’.  “Zet je benen op de grond naast elkaar, laat je handen op je knieën rusten 3en voel wat het doet”. Het gaf rust, na dit herhaaldelijk te hebben gedaan.
Soms had ik zelf niet eens door dat mijn benen alle kanten op vlogen maar een kleine vraag van Debora maakte me attent. “Wat wil je bereiken”  vroeg ze bij de intake. “Dat ik weer durf te zingen wanneer ik dat wil en gek kan doen” Door je problemen op te stellen, door ze soms ‘lichamelijk’ aan te pakken, door rust te voelen, daardoor kwam ik weer in evenwicht.

Chris